بادرنجبویه داروی مورد علاقه پزشک بزرگ ایرانی، ابوعلی سینا بوده که از آن جهت تقویت قلب و انبساط روح استفاده می‌شده است. استفاده از خواص بادرنجبویه به عنوان یک داروی ضد افسردگی تا قرن هفدهم ادامه داشت.

آزمایش‌های جدید بر روی حیوانات آزمایشگاهی نشان می‌دهد که این گیاه همانند یک داروی مسکن بر روی دستگاه عصبی مرکزی عمل می‌کند و به همین دلیل آرام‌بخش است. این گیاه سال‌هاست که توسط پزشکان مشرق زمین، برای درمان مشکلات خلقی استفاده میشود.

خواص عرق بادرنجبویه

– اشتها آور بوده و باعث ترشح شیره گوارشی می گردد.
– تسکین درد عصبی دندان.
– رفع سردردهای یک طرفه.
– محرک دستگاه گوارشی بوده و به هضم غذا کمک زیادی می کند.
– درمان افسردگی.
– مقوی کبد ، موجب تحریک کبد و غده آدرنال می شود.
– بند آورنده خونریزیهای قاعدگی.
– دارویی ضد ویروس، ضد باکتری و ضد اسپاسم.
– این عرق برای درمان کبد چرب بسیار مفید است.
– عرق گیاه بادرنجبویه برای درمان حساسیت های فصلی استفاده می‌شود.

نحوه مصرف عرق بادرنجبویه

برای تولید عرق گیاه بادرنجبویه، ابتدا آب و گیاه را می‌جوشانند. پس از تبخیر آب، عملیات سرد کردن بخار و تقطیر به صورت سنتی یا صنعتی انجام می‌شود و مایعی که با تقطیر به دست آمده، همان عرق گیاه مورد نظر است. به طور کلی طی فرآیند تبخیر و تقطیر، اسانس و رایحه گیاه داخل مولکول‌های آب نفوذ می‌کند و در اصطلاح علمی، آب مقطر تولید می‌شود. این آب معطر مقطر، علاوه بر طعم و رایحه خوب، تمامی خواص گیاه استفاده شده را نیز برای بدن دارد. بهتر است این عرق 1 ساعت قبل از غذا یا 2 ساعت بعد از خوردن غذا نوشیده شود.

عرق بادرنجبویه دارای طبع گرم است و برای افراد سرد مزاج مناسب است.